☆☆ ☆ ☆ ခ်စ္မိေသာ ☆☆☆☆

သူမ .... ေလာကၾကီးအတြက္ ပါရမီၿဖည္႔ဆည္းေပးေနတဲ႔ လမင္းေလာက္,မထြန္းလင္းမေတာက္ပေပမယ္႔ လမ္းေပ်ာက္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္ေတာ႔ သူမဟာလမ္းျပၾကယ္ေလးေပါ႔။
ပူေလာင္ျခင္းေတြ အိပ္ယာ၀င္ ေသာကေတြနဲ႔ႏုိးထ၊ ေပေတျခင္းေတြနဲ႔ရြက္လြင္႔ေနတဲ႔ ဂ်ေလဘီလုိကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ သူမနဲ႔ အြန္လုိင္းရဲ႕ ရင္ျပင္ေလးေပၚမွာ ဆုံဆည္းရင္း ခင္မင္ရင္ႏွီးမႈကအျပင္ေလာကထိ စီးဆင္းခဲ႔တယ္။
အုိးခ်င္းထားေတာ႔ အုိးခ်င္းထိ ၾကဳိးခ်င္းထားေတာ႔ ၾကဳိးခ်င္းျငိဆုိသလုိ ကြ်န္ေတာ္႕ ႏွလုံးသားက မသိမသာေလး သူမ အေပၚ ကပ္ျငိေနေလရဲ႕။ မျမင္ဖူးေသးတဲ႔ သူမ မ်က္၀န္းေတြကုိ စိတ္ကူးေတြနဲ႔ ပုံေဖာ္ရင္း ရူးသြပ္ေနမိတယ္


☆တီတီတာတာ
ညီညီညာညာ နဲ႔
ရယ္စရာေတြ ရွာၾကံေျပာ
ေမာလည္း မေမာႏုိင္တဲ႔
ကုိတုိ႔ ႏွစ္ဦးၾကား
ေဟာ .......
ဘုရားၾကီးနာရီစင္ၾကီး
အေမာေဖါက္လာျပီ .......။ ။ ☆

ခရစၥမတ္ေန႔ ......။
ကုိယ္ နဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္၊ မအပ္စပ္တဲ႔ေန႔။ သူမ်ားေတြ ဟက္ပီးနယူးရီးယားဆုိလည္း လုိက္ရူး(ယူး) ခရစၥမတ္ဆုိလည္း လုိက္မတ္ၾကတဲ႔ လူရူးေတြ ေပ်ာ္ၾကတဲ႔ေန႔ေပါ႔။
ဒီေန႔၊ ဒီရက္ေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္ အမွတ္တရေန႔ေလးျဖစ္လာလိမ္႔မယ္လုိ႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိခဲ႔ပါဘူး။
အဲဒီေန႔ အျပာေရာင္ေကာင္းကင္က ေငြမႈံႏွင္းေတြ ၾကဲခ်တယ္။ ထုိ႔ေနာက္ သူရိန္ေနမင္းက ေလာကကုိ အခ်ိန္ေတာ္ၾကာထိ ဦးညြတ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္႕ႏွလုံးသား သူမရဲ႕ ရွတတရယ္သံေတြေအာက္ ကၾကဳိးကကြက္ စုံလင္ေနတယ္။ အခ်စ္ဆုိေသာ ေခါင္းစဥ္ ကြ်န္ေတာ္မတပ္ခဲ႔ပါဘူး။


သူမရနံ႔၊ သူမရဲ႕အျပဳံး၊သူမ သံစဥ္ေတြနဲ႔ ေ၀းရေတာ႔မယ္ဆုိတဲ႔ အသိ၊ လႈပ္ခတ္သြားတဲ႔ ရင္တစ္ျပင္လုံး၊ ႏွလုံးအိမ္ေတြျပဳိက် အခ်စ္ေလွ်ာ္ရည္ေတြ စီးဆင္းခဲ႔တယ္။
" ☆ ကြ်န္ေတာ္ သူမ ကုိ ခ်စ္တယ္
မဟုတ္ဘူး
ဟုတ္တယ္
ကြ်န္ေတာ္ သူမ ကုိ ခ်စ္မိေနျပီ။ "
ခ်စ္တယ္
ခ်စ္တယ္
ခ်စ္တယ္
ခ်စ္တယ္ ☆
အျဖဴေရာင္စာရြက္ေလးေတြေပၚေရးတယ္။ ကီးဘုတ္ေတြေပၚ ကြ်န္ေတာ္ အခါခါရုိက္တယ္။ လြယ္တယ္။ လက္ေတြ႕ဆန္ဆန္ဖြင္႔ဟဖုိ႔က်ေတာ႔ ခက္တယ္။
" တိမ္မလုိနဲ႔ နက္ လြယ္မလုိနဲ႔ ခက္ "ဆုိတဲ႕ ေရွးရုိးစကားအတုိင္းပါပဲ။ သူမ ကုိ ဖြင္႔ေၿပာမယ္႔ၾကံတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား 501ဆင္ေကာ္နဲ႔ ကပ္ထားသလုိ၊ ဖြင္႔ဟလုိ႔မရ ရင္ထဲမွာၾကိတ္ၿပီးနာရတယ္။

" သီရိ "
" ဟုတ္
ေၿပာေလ "
" မေန႔ကေလ
ငါ နင္႕ကုိ ခ်စ္တယ္ "
" ဟင္ "
မလိမ္႔တပတ္နဲ႔ ေခါက္ထည့္မယ္႔ ခ်စ္စကား၊ ဖ်က္ပစ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ခလုတ္မွား၍ Enteခလုတ္မွားေခါက္မိခဲ႔တယ္။ အမွားထဲက အမွန္ေလးတစ္ခုေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္႕ ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးေတာ႔ လန္းဆန္းေပါ႔ပါးလုိ႔သြားတယ္။
သုိ႔ေပမယ္႔ မွားလား၊ မွန္လား။ မွန္လား၊ မွားလားဆုိတဲ႔ ဒြိဟေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ႔ရတယ္။ တကယ္ေတာ႔ သူမဘ၀ နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္႕ဘ၀၊ ေသခ်ာစဥ္းၾကည့္ေတာ႔ တစ္ဘ၀စာမက္ခြင္႔မရွိတဲ႔ လွပတဲ႔အိမ္မက္အတြက္၊ သက္ျပင္းေတြသာ အခါခါထုိးခ်လာခဲ႔တယ္။
။ .......................................................။

၀တ္လစ္စလစ္ျဖစ္လုိ႔ေနတဲ႔ ေကာင္းကင္မွာ တိမ္ေတြေျခခ်င္းလိမ္ေနတယ္။ စိမ္းလန္းစုိေျပေနတဲ႔ သစ္ပင္ေလးေတြေပၚမွာ ေက်းငွက္သာရကာေတြသီႀကဴးေနတဲ႔ သံစဥ္ေလးေတြက နဂုိေန႔ေတြထက္ခ်ဳိလွတယ္။
ရြက္ေၿခာက္ေလးေတြ ေလေျပညွင္းေတြနဲ႔ ေဆာ႔ျမဴးေနပုံက ကဗ်ာဆန္တယ္။ အဲဒီေန႔က တစ္ေလာကလုံး လွပျခင္းေတြ ဖုံးလႊမ္းလုိ႔ေနတယ္။
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြက်ေနတဲ႔ ခေရပြင္႔ေတြၾကားမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ေတြ ေ၀ဆာပြင္႔ဖူး၍ေနတယ္။

" သူကုိ ဘာလုိ႔ ခ်စ္တာလဲ " တဲ႔ ???????????????
ျဖဴစင္တဲ႔အခ်စ္မွာ ေျဖရွင္းခ်က္ဆုိတာမရွိ ေသခ်ာတဲ႔ အေျဖတစ္ခုကေတာ႔ ....................

" သီရိ ကုိ မင္းကုိခ်စ္တယ္ "

။ ................................................ ။

ခေရေတြ အတူေကာက္
ရင္ခုန္သံ
စည္းခ်က္ေတြေအာက္
အတူ ကခဲ႔ၾကတဲ႔
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ဦး
ေရႊမန္းေတာင္က
ေကာင္းခ်ီးႀသဘာ ေပးခဲ႔တယ္။

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆




* ဆူးလြင္႔ေႏြ *

( ( အြန္လုိင္းအထာ ) )

" tayar;  ဟုိင္း မဂၤလာပါေနာ္ "

" pundar; ဟုတ္ မဂၤလာပါရွင္႔ "

" tayar;  ဘယ္ကလည္းဗ် "

" pundar;  ရန္ကုန္ "

" tayar; ေအာ္ ရုန္းကန္ရတဲ႔ ရန္ကုန္ ကေပါ႔၊ "

" pundar;  ရွင္

ေအာ္ ဟုတ္တယ္

 ယူကေရာ ဘယ္ကလည္း "

" tayar; ကြ်န္ေတာ္ မန္းေလးကပါ "
" pundar;  ေက်ာင္းေရာၿပီးၿပီလား "

" tayar; ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းမေနဘူးဗ် "

 ။ ...................................................................................။

ဒီလုိပါပဲ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းသားမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေၿပာလုိက္တုိင္း ကြ်န္ေတာ္ အက်ဴဇယားတစ္ခန္းရပ္ခဲ႔ရတယ္။

ကြ်န္ေတာ္အြန္လုိင္းစသုံးခါစက gtalk ေကာင္မေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေက်ာင္းသားမဟုတ္ရင္ သိပ္စကားမေၿပာခ်င္ႀကဘူး ။   ။

အဲ႔ အခ်ိန္ေတြဆုိ္ "  ေႀသာ္ .....  သူတုိ႔ က ပညာမတတ္ရင္ လူရာမသြင္းခ်င္ႀကတာပါလားဆုိတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔ ပညာမသင္ခဲ႔ရတဲ႔ ကုိယ္႔ဘ၀ ကုိ စိတ္နာမိတယ္ ။ ။

ဒါေပမဲ႕ အြန္လုိင္းကုိေတာ႔ စိတ္မနာပါဘူး ဆက္သုံး ဆက္ၿဖဳန္းတယ္။  ကုိယ္ က ဟုိင္း  ဆုိတာ သူဘက္က ၿပန္ ဟုိင္းခဲ႔ရင္ ကြ်န္ေတာ္ မွာ ထကခုန္ခ်င္စိတ္ေတြၿဖစ္လာတယ္

gtalk  ရူးသြပ္ၿခင္းကအစ အဲ႔ဒီ ဟုိင္း က ဆုိသလုိ ကြ်န္ေတာ္ gtalk ေတာ႔ ရူးသြပ္သြားခဲ႔တယ္ ။    ။

ေန႔တုိင္း လုိင္းေပၚတတ္ gtalk မွာပဲ အခ်ိန္ေတြၿဖဳန္း အင္တာနတ္သုံးတတ္တယ္ဆုိၿပီ ေသြးေတြက နထင္ေဆာင္႔တတ္ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ အဟုတ္ထင္ေနခဲ႔တယ္ ။     ။

တေန႔ . ...

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေခၚတာနဲ႔  သုံးေနႀကအင္တာနတ္ဆုိင္မသုံးပဲ တၿခားဆုိင္ ( ယခုလက္ရွိသုံးေနေသာ ဆုိင္ ) ကုိ ေၿပာင္းသုံးလာခဲ႔တယ္ ။     ။

ဆုိင္ထဲ၀င္လုိက္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္အႀကည္႔က အင္တာနတ္သုံးေနေသာ လူတစ္ေယာက္ဆီ အႀကည္႔ကေရာက္သြားတယ္။ 

အဲ႔လူက  gtalk နဲ႔  facebook သုံးေနတာ အသက္က ၅၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္။

ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ အက်ဴဇယားခင္းေနတာ စာရုိက္တာေတာင္ လက္ညဳိးတစ္ေခ်ာင္းတည္းနဲ႔ တစ္လုံးခ်င္းရုိက္ေနတာ  သူက ရုိက္လုိက္ ဟုိက ၿပန္ရုိက္လုိ႔ သေဘာက်ၿပီ ရယ္လုိက္နဲ႔

ဟုတ္ေနတာပဲ၊ ေသခါးနိး ရိကၡာယူေနတယ္ဆုိတာ ဒါမ်ဳိးေပါ႔ ။    ။

ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ လည္း သူငယ္ခ်င္း ေမးေငါ႔ၿပေတာ႔ .......

"  အင္း . .....အဲ႔ဒါ အြန္လုိင္းအထာပဲ  "

" ဘာလည္းဟ အြန္လုိင္းအထာ  "

"  တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ မၿမင္ရေတာ႔ လိမ္ေနႀကတာေလ   "

အဲ႔ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ gtalk မွာ ရူးသြပ္ၿခင္းေတြ ကြ်တ္သြားေတာ႔တယ္။

gtalk ကုိ လုံး၀ ေႀကာက္ဆုံးသြားေသာေန႔ေသာေန႔ေလးတေန႔႔။  ။

သူက ေတာင္ႀကီး က ကြ်န္ေတာ္ နဲ႔ အရမ္းခင္တာ အဲ႔ေန႔က ..

" welco ; အကုိ ပ်င္းတယ္ဗ်ာ vzo ခက္ရေအာင္ "
" tayar ; ေအး ခ်ကြာ

ငါလည္း ပ်င္းေနတာဟ "

ဒီလုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ vzo  ခ်က္ခဲ႔ႀကတယ္ ။

"  tayar ; ညီ       "

"welco ;   ဗ်ာ အကုိ      "

"  tayar ; မင္းရုပ္က ေကာင္းမေလး နဲ႔ တူတယ္ေနာ္      "

"  welco ; ဟီး 
 အကုိ ကလည္း မိန္းကေလး နဲ႔  တူမွာေပါ႔ 

ကြ်န္ေတာ္ က မိန္းကေလးပဲကုိဟာ  "

tayar ; ဟုိက္

အတည္းလား

"  welco ;  အင္း

ေဆာ္ရီးေနာ္ အကုိ "

" tayar ; ရပါတယ္ "

ဒီလုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ gtalk မ်ာ ေၿခရာေဖ်ာက္ခဲ႔ စာေပထဲကုိ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ နဲ႔ ေရာက္လာခဲ႔တယ္။


  * ဆူးလြင္႔ေႏြ *

ေနရစ္ေတာ႔ ႏွစ္ေဟာင္း ဆီ

တေရြ႕ေရြ႕ နဲ႔ ခ်ီတတ္လာတဲ႔ အခ်ိန္ေတြက တတိတိ နဲ႔ ရက္ လ ေတြ ကုိ တုိက္စားလာလုိက္တာ ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ ကုန္ဆုံးဖုိ႔ ခပ္ပါးပါးေလးသာ က်န္ေတာ႔သည္။ တၿဖဴးၿဖဴး နဲ႔ တုိက္ခတ္လုိက္တဲ႔ ေလေၿပညွင္း ေတြေႀကာင္႔ တစ္ခါ တစ္ရံ ရင္ထဲ မွာ ေအးၿမေနေပမဲ႔လည္း မႏၱေလး တစ္ၿမဳိ႕လုံး ကုိ ႀကီးစုိးေနတဲ႔ ေနမင္း ရဲ႕ အပူခ်ိန္ ကုိ ႀကာႀကာ အန္မတုႏိုင္ေတာ႔ ေလေၿပညွင္း ေတြ ၿငိမ္သက္ေနရၿပီ။
အၿငဳိးတႀကီး နဲ႔ ပစ္ခြင္းေနသလား ေအာက္ေမ႔ရတဲ႔ ေနမင္း ရဲ႕ ေရာင္ၿခည္ ေတြေအာက္ ေနရာမရၿဖစ္ေနတဲ႔ လူေတြ ၊ ကြ်န္ေတာ္႕ မွာလည္း အိမ္ေရွ႕က တမာပင္ေအာက္မွာ ဂစ္တာေလးတီးေခါက္ႀကည္႔ရင္း သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ နဲ႔ စီးေမွ်ာလြင္႔ပါေနသည္။
ထိုစဥ္ ႕႕႕႕႕
ရုက္တရက္ တုိက္ခတ္္လုိက္တဲ႔ ေလေၿပညွင္း ေတြႀကားမွာ ၿငိမ္႔ေညာင္းညင္သာစြာကပ္ပါလာတဲ႔ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္က ကြ်န္ေတာ္ နားထဲကုိ တုိးဝင္လာ၏။
"ေႀသာ္ ႕႕႕႕ သႀကၤန္ေတာင္ ေရာက္ေတာ႔မွာပါလား "
ဂစ္တာေလး ေအာက္ခ်ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းေလးတင္ကာ လွဲခ်လုိက္ေတာ႔ ေရႊေရာင္ရည္ေတြ ပက္ဖ်န္းထားသကဲ႔သုိ႔ ဝင္းဝါထိန္ေနတဲ႔ တမာရြက္ေၿခာက္ေတြႀကား မွာ ရြက္သစ္ေလးေတြေတာင္ အဖူးအပြင္႔ေလးေတြ နဲ႔ ေဝဆာေနၿပီ။

" အင္း ႕႕႕႕ ဘာလုိလုိ နဲ႔ ငါ အိမ္ က ထြက္လာတာ ႏွစ္တစ္ဝက္ေလာက္ေတာင္ရွိၿပီပဲ၊ အေဖ နဲ႔ အေမ ေနမ်ားေကာင္းႀကရဲ႕လား မသိဘူး အရင္လုိ ရန္ေတြမ်ား ခဏခဏၿဖစ္ေနႀကေရာ႕သလား ၊ "
" ဟူး .........။"
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ မွဳတ္ထုတ္လုိက္ တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ရဲ႕ သက္ၿပင္းေတြေႀကာင္႔ ကမာၻႀကီးေတာင္ အပူလႈိင္းခတ္္သြားသလားထင္ရတယ္၊
တိမ္ေတြ နဲ႔ အတူ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင္႔ေနတဲ႔ ကြ်န္ေတာ္႕ အေတြးေတြက အတိတ္ ရဲ႕ စာမ်က္နာ တစ္ခ်ဳိ႕တစ္ဝက္ကုိ လုိက္လွန္ဖတ္ႀက                                   ။  .....................................................................................................................................   ။



ထက္ေကာင္းကင္ယံက ေငြမႈန္ၿမဴႏွင္း ေတြ ပက္ဖ်န္းေနလုိ႔ မႏၱေလးတစ္ၿမဳိ႕လုံး ဆီးႏွင္းေတြ ဖုံးလြမ္းလုိ႔ေနတဲ႔ ေဟမန္ေဆာင္းရဲ႕ နံနက္္ခင္းေလး မွာ ႕႕႕႕႕

"　ဝုန္း　＂　　　　　　＂ ဒုိင္း　"　　　　" ခြမ္း　"　　"　 ခြ်မ္း 　＂
ဆူညံပြတ္ေလာရုိက္သြားေသာ အသံေတြက အိပ္စက္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ္႕နားထဲသုိ႔ ေဆာင္႔ဝင္လာ၏။ ကုိယ္ေပၚကေစာင္ကုိ ဟ၍ အိမ္ေရွ႕နားစြင္႔လုိက္ေတာ႔ ထုံးစံအတုိင္း  အေဖ နဲ႔ အေမ ရန္ျဖစ္ေနႀကျပီ။
ဆက္အိပ္လုိ႔ မရေတာ႔မွန္းသိသျဖင္႔ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ေရွ႕ထြတ္လာခဲ႔သည္။
" ေဟာ သူေဌး ႏူိးလာျပီလား "
 အေဖ ရဲ႕ ခနဲ႔သံကုိ ဥေပကၡာျပဳရင္း႕႕႕႕႕
 " အေမကြ်န္ေတာ္ အျပင္သြားအုံးမယ္ "
"  ေႀသာ္ ႕႕႕႕႕႕႕႕႕  ေအး ေအး   သား....."

အေမ႕ေၿပာျပီး သြားမလုိ႔ေျခလွမ္းဟန္ၿပင္လုိက္ေတာ႔ အေဖက.......

 " တေန႕တေန႔ အလုပ္မရွိ အကုိင္မရွိ ဟုိယားယား ဒီယားယား နဲ႔ မိဘလုပ္စာ ထုိင္စားေနတယ္၊ မင္း အလုပ္ေလးဘာေလး လုပ္ဖုိ႔လည္းစဥ္းစားဦး . "
 "   ရွင္ ကၽြန္မသား ကုိ ျပႆနာမရွာပါနဲ႔  သူဘာသာ အလုပ္မလုပ္ေသးတာဘာျဖစ္လည္း......... "
  " ဟ လူပါဆုိ အလုပ္ေတာ႔ လုပ္ရမွာေပါ႔၊... "     ဒီ အရြယ္မွမလုပ္ရင္ ဘယ္အရြယ္လုပ္မွာလည္း "

ဆက္ရပ္ေနရင္ ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္နဲ႔ ျပႆနာက ထပ္မံႀကီးထြားလာေတာ႔မည္မုိ႔  ကြ်န္ေတာ္ အေဖနဲ႔ အေမ ေရွ႕က ထြတ္ခြာလာခဲ႔သည္။

အရင္လုိ မဟုတ္ေတာ႔တဲ႔ အေဖ နဲ႔ အေမ ဘာမဟုတ္တဲ႔
ကိစၥေသးေသးေလးေတြက အစ အတၱေတြကုိင္ မာနခ်င္းျပဳိင္ေနၾကတယ္ ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ဘယ္ေတာ႔မွ ရႀကမွာလည္း အေဖ နဲ႔ အေမ ရယ္ .......။

အေတြးေတြနဲ႔ ေလွာ္ခတ္လာရင္း လမ္းထိပ္နားက  လၻက္ရည္ဆုိင္ေရာက္ေတာ႔  ...........။
" ေဟ႔ေကာင္  တာယာ ..........."  မင္းလာမယ္ထင္လုိ႔   ငါ ေစာင္႔ေနတာႀကာၿပီ၊ မင္း မ်က္ႏွာလည္းမွန္ထဲ ၿပန္ႀကည္႔ဦး က်က္သေရမရွိတာကြာ၊ ဘာလဲ ...  မင္း အေဖ နဲ႔ အေမ ရန္ၿဖစ္ၾကၿပန္ၿပီလား  "

 " ေအးကြာ ႕႕႕႕႕႕ ခုရက္ပုိင္း အေဖ နဲ႔ အေမ ဘာၿဖစ္ေနလည္း မသိဘူး ၊ ရန္ ခဏခဏၿဖစ္ေနႀကတယ္  "

" ' ဒီလုိပါပဲကြာ ၊ စီးပြားေရးမေၿပလည္ရင္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ပဋိပကၡ ဆုိတာ ရွိစၿမဲပါ ၊ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္ကြာ၊ ေအးေဆး....  ေနာက္ႀက သူ ဘာသာ ၿပန္ေၿပလည္သြားၾကလိမ္႔မယ္၊   "

ဒီလုိ နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ရဲရင္႔ ႀကား တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လုိ႔သြားသည္။



တစ္ေန႔ေတာ႔
အၿပင္သြားမလုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေရခ်ဳိးၿပီး၊ အိမ္ေပၚတတ္လာေတာ႔ အေဖ က.........

 " မင္း ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ "

" ၿမဳိ႕ထဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြဆီ သြားလည္မလုိ႔   "

 "  ေအး ေကာင္းတယ္၊ မင္း ပဲ ဇိမ္က်တယ္၊ မိဘ ေတြကေတာ႔ ႏြားလုိရုန္းေနရတယ္၊ မင္း ကေတာ႔  ေအးေအးေဆးေဆးပဲ "

အေဖ ေရွ႕က အလ်င္အၿမန္ထြက္ခြာလာခဲ႔သည္။  အေဖ႕ စကားေတြေႀကာင္႔

စိတ္ညစ္ညစ္ နဲ႔ အိမ္က ထြက္လာတဲ႔  ကြ်န္ေတာ္႕ ေၿခလွမ္းေတြ    ႔ ေၿခဦးတည္ရာ ေလွ်ာက္သြားရင္း၊

 

"  တာယာ ဘယ္လဲ ..... "

" အရက္ဆုိင္  မင္းေရာ ဘယ္လဲဟ... ၊ အထုပ္အပုိး ေတြနဲ႔ "

ရဲရင္႕ တာယာ႕ကုိ ႀကည္႔ရင္း  အေၿခအေနကုိ နားလည္သြား၏၊

  " ငါ ရန္ကုန္ လစ္မလုိ႔၊   မင္း လုိက္ခဲ႔ေလ စိတ္ေၿပ လက္ေပ်ာက္ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ပဲ ေနမွာ  "

ကြ်န္ေတာ္ စဥ္းစား မေနေတာ႔ပဲ   ရဲရင္႔ နဲ႔ ရန္ကုန္ လုိက္သြားသည္။

ရန္ကုန္ ေရာက္ေတာ႔လည္း ဘယ္မွမသြားပဲ  အိမ္တြင္းပဲ ေအာင္းေနသည္။   ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေနၿပီး၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ရဲရင္ ႔ မႏၱေလးၿပန္လာႀက၏၊

မႏၱေလး ေရာက္ေတာ႔လည္း ကြ်န္ေတာ္ အိမ္မၿပန္ပဲ ရဲရင္႔ အိမ္ေနရင္း ဘီယာဆုိင္တစ္ဆုိင္တြင္ ၀ိတ္တာ ၀င္လုပ္ေနသည္။

 "    တာယာ ...........  တာယာ .......... အိပ္ေနတာလည္း ေလးနာရီထုိးေတာ႔မယ္ဟ ၊ ေရခ်ဳိးၿပီး၊ အလုပ္သြားေတာ႔ေလ "

"   ေအး  .......   ေအး    "

 ကြ်န္ေတာ္ ဂစ္တာေလးေကာက္ကာ  ရဲရင္႔ ေပးၿပီး ေရခ်ဳိးကန္ ဘက္သုိ႔ လွမ္းလုိ႔လာခဲ႔သည္။

     ။....................................................................................................................................................... ။

သႀကၤန္ရက္ နီးကပ္လာတာနဲ႔ အမွ်  သႀကၤန္သီခ်င္း နဲ႔ ဆုိင္ကယ္ အိတ္ေဇာပြင္႔သံေတြက မႏၱေလးၿမဳိ႕ ကုိ ႀကီးစုိးထားသည္။

 ေႏြဦးအစေပမုိ႔လည္း ေလရူးေတြ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ထထေဖာက္၏၊ မႏုိင္၀င္ထမ္းထားရသည္႔ သစ္အုိပင္ကလည္း ရြက္ေၿခာက္ေတြ ကုိ ခါရမ္းလုိ႔ေနသည္။
သႀကၤန္ မွာ ေရႊ၀ါေရာင္ေတြဖ်န္းပက္မဲ႔ ပိေတာက္ဖူး ေတြက မုိး ကုိေမွ်ာ္ေနႀကသလုိ ၊ လူငယ္(ႀကီး)ေတြကလည္း သႀကၤန္ မွာ ဆင္ႏြဲဖုိ႔ ၿပင္ဆင္ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနႀကသည္။
" တာယာ  မင္း အိမ္မၿပန္ေတာ႔ဘူးလား "

" ၿပန္မွာေပါ႔ ရဲရင္႔ ရာ  ခုေတာ႔ မၿပန္ေသးဘူး၊ ဘာလုိ႔လည္း "

" ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ မင္ အေမ က  မင္း ကုိ အရမ္းခ်စ္တာေလ၊  ခုဆုိ မင္း အေမ ေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားေနရမွာဟ၊ "

ရဲရင္႔ ေၿပာမွ ကြ်န္ေတာ္ အေမ႕ ကုိ  ပုိလြမ္းလာၿပီ၊

  "  ေအးပါကြာ ငါၿပန္မွာပါ၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ႕ ငါ မၿပန္ခ်င္ေသးဘူး "

ရဲရင္႔ ဘာမွမေၿပာေတာ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္ အနား က ထြက္ခြာသြားသည္။

ဒီလုိနဲ႔ သႀကၤန္တြင္း ကုိ ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ၊
သႀကၤန္အႀကဳိေန႔ ကစၿပီး အိမ္တြင္းေအာင္းေနတဲ႔   ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႔ သႀကၤန္ေနာက္ဆုံးေန႔မုိ႔  ရဲရင္႔  နဲ႔   က်ဴံးေဘးေလွ်ာက္လည္ႀကသည္။
သႀကၤန္ေနာက္ဆုံးေန႔မုိ႔ ေနရာတုိင္း ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနသည္။
မ႑ပ္ေတြ လုိက္လံႀကည့္ရႈရင္း ရဲရင္႔ က မ႑ပ္ေအာက္ သြားျပီး  က လုိ႔ေနသည္။
ရဲရင္႕ ကုိေစာင္႔ရင္း ကြ်န္ေတာ္႕ မွာ
မ႑ပ္ေပၚက ပ်ဳိမဒီေလးေတြ ကုိ ႀကည္႔ကာ သက္ျပင္းေတြ အခါခါေဝ႔လာတယ္။
" ႀကည္႔စမ္းပါဦး"  ဒါ ျမန္မာ မိန္းကေလး ေတြ တဲ႔ ဝတ္ထားတဲ႔ အဝတ္အစားေတြက မလုံ႕တလုံ နဲ႔ အရွက္တရားေတြ ကင္းမဲ႔ေနလုိက္ႀကတာ ၊  ႏုိင္ငံတကာ ေတြက ေလးစားအားက်တဲ႔ ျမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈ  အေမြအႏွစ္ေတြက ဒီလုိေတြလားေတာင္ ေမးရမလုိပါပဲ ၊  တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္  တစတစ နဲ႔ ၿမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမႈေတြ  ေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီ။ တစ္ခ်ိန္ က တူးပုိ႔ေတးသံေတြေအာက္ ကႀကဳိးစုံ တဲ႔ ယိမ္းအကေလးေတြေနရာမွာ DJ ေတြ အစားထုိး သမုိင္း ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြကုိ ေခ်ာင္ထုိးထားၿပီး ၊ ႏွစ္ေဟာင္း ေတြမွာ ထားရစ္ခဲ႔ႀကပါလား ၊   ေခတ္ေရစီးေႀကာင္းေနာက္ တဇြတ္ထုိးလုိက္ပါရင္း 21 ရာစုႏွစ္ေခတ္ကုိေတာင္ေက်ာ္လြန္
သြားႀကျပီ။

တစ္ေယာက္တည္း အေတြးေတြ နဲ႔ ရြက္လႊင္႔ေနတုန္း ........။

 " တာယာ  Alpine မ႑ပ္ လစ္ရေအာင္ ..... "
" ေအး သြားေလ "
ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ Alpine  မ႑ပ္ဆီ ေလွ်ာက္လာေနရင္း
 " တာယာ ဟုိမွာ မင္း အေဖ နဲ႔ အေမ ... "
ကြ်န္ေတာ္  ရဲရင္႔ လက္ညဳိးထုိးရာႀကည့္လုိက္၏၊
အံ႕ႀသၿခင္းေတြနဲ႔ မွင္သက္ေနတဲ႔ ကြ်န္ေတာ္႕ ကုိ  အေမ က  ေျပးလာဖက္၏ ...။
သား  ႕႕႕႕႕  သား ရယ္၊ မင္းႏွယ္ ေနႏုိင္လုိက္တာကြယ္၊  အေမ႕ မွာ  ေန႔တုိင္း မင္းကုိ သတိေတြရ စိတ္ေတြပူလုိက္ရတာကြယ္ ........။
တတြတ္တြတ္နဲ႔ ေျပာေနရင္း အေမ႕ ပါးျပင္းေပၚ မွာ မ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနသည္။
 "   အေမ ေနေကာင္းတယ္ေနာ္.......... "
  "  ေကာင္းပါတယ္ သား ရယ္ ၊ စိတ္ေတာ႔ ဘယ္ေကာင္းပါ႕မလည္း ၊ သား က ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမွမသိတာ ...  အေမမွာ စိတ္ပူရတာေပါ႔ ၊    "
 " ခု အေမ တုိ႔ ဘာလာလုပ္တာလည္း .......... "
အေမ ျပဳံးျပဳံးေလး နဲ႔  အေဖ႕ ဘက္လွည့္လုိက္ေတာ႔     အေဖက................
"
" အေဖ တုိ႔ရဲ႕  အတၱ မာန ေတြ သႀကၤန္ေရ နဲ႔ လာေဆးႀကာျပီး၊ ႏွစ္ေဟာင္းမွာထားခဲ႔မလုိ႔ သား "

အေဖ႕စကားေႀကာင္႔ အံႀသဝမ္းသာၿခင္း ေတြ နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္႕ ပါးျပင္ေပၚ မွာ မ်ည္ရည္ေတြ ကႀကဳိးဆင္ကုန္၏။

  "  သား,,,,,,,,   အေဖ တုိ႔ မိသားစု လူသစ္ စိတ္သစ္ ဘဝသစ္ နဲ႔ ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနသြားႀကမယ္။ "

ကြ်န္ေတာ္လုိခ်င္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔ မိသားစုဘဝေလး ကြ်န္ေတာ္ ေနရေတာ႔မယ္။
အဲ႔ဒီေနာက္ ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔ မိသားစု တစ္ေယာက္မ်က္နာ တစ္ေယာက္လုိက္ႀကည့္ရင္း မ႑ပ္ေတြေအာက္သုိ႔ တုိးဝင္သြားျပီး၊  အညစ္အေႀကး ေတြကုိ သႀကၤန္ေရ နဲ႔ ေဆးေႀကာႀကျပီ။
အနာဂတ္ မွာ လွပလာမယ္႕  အိမ္ေလးဆီ သုိ႔ ............။

 

 

*  ဆူးလြင္႔ေႏြ *

ကုိယ္ပုိင္ၿဖစ္ပါသည္ ။    ။